29 Μαρτίου 2011

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ...ΜΙΑ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ ΜΕΛΕΤΗ (2/4)

Σήμερα οι χριστιανοί ορθόδοξοι αριθμούν περίπου 300 εκατομμύρια. Τα 260 περίπου, παρέμειναν πιστά στο ελληνικό ημερολόγιο, συμπεριλαμβανομένων των πατριαρχείων της Ρωσίας, της Σερβίας, της Ρουμανίας, των Ιεροσολύμων, του Σινά και ολόκληρου του Αγίου Όρους. Με το παπικό ημερολόγιο συμπορεύονται περίπου 40 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων των πατριαρχείων Κων/πολης, Αντιοχείας, Αλεξάνδρειας (τα οποία δεν έχουν σχεδόν καθόλου ποίμνιο) και των αρχιεπισκοπών Ελλάδος, Αλβανίας και Βουλγαρίας.

Το όλο ζήτημα όμως δεν είναι μόνο ημερολογιακό, αλλά πρωτίστως εορτολογικό. Την ημέρα που η Κων/πολη και η αρχιεπισκοπή της Ελλάδος γιορτάζουν τα Χριστούγεννα, η Βηθλεέμ και το Άγιο Όρος γιορτάζουν τον Άγιο Σπυρίδωνα. Δεν μπορούμε να μπερδεύουμε τέτοια ζητήματα, επειδή ο Πάπας της Ρώμης το θέλησε και επειδή το συμφέρον της εκλλησίας της Ελλάδος ήταν το χρήμα. Μια ζωή πούλημα. Και τότε, και τώρα.


Δεν μπορούμε αυθαίρετα να αλλάζουμε τις ημερομηνίες που οι Άγιοι Πατέρες μας μετέφεραν επί αιώνες. Ούτε μπορούμε να τιμούμε τους Αγίους, 13 ημέρες πριν από την ημέρα που κοιμήθηκαν ή μαρτύρησαν. Είναι ζήτημα τάξης, αρμονίας και ευσέβειας. Οφείλουμε να τιμούμε τους Άγιους την ημέρα του γεγονότος, ως ελάχιστο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης προς την θυσία τους και την προσφορά τους.
Όσοι σήμερα ακολουθούν το παπικό ημερολόγιο, βρίσκονται κάτω από φρικτά επιτίμια και αναθέματα, σύμφωνα με τις αποφάσεις πέντε πανορθόδοξων συνόδων, από το 1583 έως και το 1848. Τις αποφάσεις αυτές αγνοούν σήμερα ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος, ως αντάξιοι διάδοχοι των μασόνων προκατόχων τους, Μελέτιου και Χρυσόστομου. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, είναι ίσως ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του άθεου δόγματος του Οικουμενισμού στις τάξεις της Ορθοδοξίας. Ο ρόλος που επιτελεί δεν είναι αυτός του οικουμενικού πατριάρχη, αλλά του οικουμενικού διώκτη των ορθοδόξων, ως άξιος διάδοχος του προκατόχου του Δημητρίου.

Ας δούμε όμως τα γεγονότα με τη σειρά. Μετά την ανάληψη των πατριαρχικών καθηκόντων από τον οικουμενικό πατριάρχη Δημήτριο και το διορισμό του Βαρθολομαίου σε διευθυντή του γραφείου του, ξεκινά ένας άνευ προηγουμένου σιωνιστικός διωγμός στο Άγιο Όρος, κατά των πραγματικά ορθοδόξων μοναχών.


Εικόνα

Οι δύο υπαίτιοι του σιωνιστικού διωγμού στο Άγιο Όρος, Δημήτριος και Βαρθολομαίος εν πτήση. Αντί του τίτλου του οικουμενικού πατριάρχη, θα έπρεπε να φέρουν τον τίτλο του οικουμενικού διώκτη των απανταχού ορθοδόξων. Η κοσμική εμφάνιση του νυν πατριάρχη, επισφραγίζει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Δεν είναι διατεθειμένος να σεβαστεί ούτε τους στοιχειώδεις κανόνες της Ορθοδοξίας.



Τη χρονιά του 1974 - με τη βοήθεια της στρατοκρατικής κυβέρνησης - διατάσσεται η απομάκρυνση και καθαίρεση του ηγουμένου της Ι. Μονής Εσφιγμένου, αρχιμανδρίτη Αθανασίου και τριών άλλων πατέρων της μονής, δημιουργώντας σάλο στην αθωνική κοινότητα. Τετρακόσιοι μοναχοί εναντιώνονται και υπογράφουν κατά της πατριαρχικής αποφάσεως. Ακολουθεί η καθαίρεση του ηγουμένου της Ι. Μονής Ξενοφώντος, αρχιμ. Ευδόκιμου, ο οποίος διατελούσε επί 22 έτη ηγούμενος και επί 49 έτη μοναχός. Την τύχη του ακολουθεί ο ηγούμενος της Ι. Μονής Αγίου Παύλου, αρχιμ. Ανδρέας, επειδή αρνήθηκε να μνημονεύσει το όνομα του αιρετικού πατριάρχη.

Ο τελευταίος με επιστολή του, εκβιάζει τις 20 μονές λέγοντας, ότι όποιος ηγούμενος δεν μνημονεύει το όνομά του, θα εκπίπτει αυτομάτως του ηγουμενικού του αξιώματος. Οι διωγμοί συνεχίζονται σε πληθώρα μοναχών με ορθόδοξο ανάστημα και έντονη αντιοικουμενιστική δράση. Ως αποκορύφωμα της σιωνιστικής επίθεσης στο Άγιο Όρος, έρχεται η ληστρική κατάληψη της Ι. Μονής Βατοπαιδίου, υπό την καθοδήγηση του τότε μητροπολίτη Φιλαδελφείας Βαρθολομαίου και η επάνδρωση αυτής, από μοναχούς της αρεσκείας του.

Λίγα χρόνια αργότερα, ως Οικουμενικός Πατριάρχης, αποτελειώνει ό,τι έμεινε όρθιο. Το Μάη του 1992, διώκει τη μοναστική κοινότητα της Ι. Μονής Παντοκράτορος, τοποθετώντας μοναχούς της απολύτου αρεσκείας του. Την επόμενη μέρα διώκει τους μοναχούς της σκήτης του Προφήτη Ηλία και κατά παράβαση παντός ανθρωπίνου και θείου νόμου, δεν τους επιτρέπει να πάρουν μαζί τους, ούτε τα προσωπικά τους αντικείμενα.
Σήμερα, η Ι. Μονή Εσφιγμένου, είναι η μόνη που δεν μνημονεύει το όνομα του αιρετικού Πατριάρχη, παραμένοντας πιστή στις αρχές της Ορθοδοξίας. «Μολών λαβέ» ήταν η απάντησή της στο τελεσίγραφο του Βαρθολομαίου, («ή με μνημονεύετε, ή φεύγετε από το Όρος», Έθνος, 9-11-92). Ο τελευταίος, παρόλο που ποτέ δεν γνώρισε τον κοινοβιακό βίο, την μοναχική υπακοή και αφιέρωση, και μολονότι το Άγιο Όρος δεν ήταν ποτέ έδαφος του πατριαρχείου, κατάφερε με τη βία και την εξαγορά, να γίνει ο ρυθμιστής των εξελίξεων και να επιβάλει τα σχέδια του σιωνισμού, στο περιβόλι της Παναγίας.
Ας δούμε όμως εν τάχη την προετοιμασία που υπέστη, πριν την ενθρόνισή του σε Οικουμενικό Πατριάρχη. Τον Αύγουστο του 1961, σε ηλικία 21 ετών, χειροτονείται διάκος από τον οικουμενιστή γέροντά του Μελίτων. Την περίοδο 1961-1963 υπηρετεί στον τουρκικό στρατό ως έφεδρος αξιωματικός. Γιατί χειροτονήθηκε τη στιγμή που επρόκειτο να στρατευθεί;


Εικόνα

Συνεπής στον όρκο που έδωσε, τιμά έως και σήμερα τη στολή του τούρκου αξιωματικού


Από το 1963 έως το 1968, μετεκπαιδεύεται στο ινστιτούτο ανατολικών σπουδών της Ρώμης, στο ινστιτούτο Μποσέ της Ελβετίας και στο Μόναχο. Το 1968 επιστρέφει στην Κων/πολη, άξιος να διδάξει παπική ορθοδοξία. Την επόμενη χρονιά χειροτονείται αρχιμα- νδρίτης από τον αρχιμασόνο Αθηναγόρα. Το 1973 προάγεται σε μητροπολίτη Φιλαδελφείας και το 1991 ενθρονίζεται Οικουμενικός Πατριάρχης. Από το 1975 έως σήμερα είναι μέλος του Π.Σ.Ε., στο οποίο διατέλεσε επί οκταετίας αντιπρόεδρος. Από το 1981 είναι επίτιμο μέλος του παπικού προσηλυτιστικού ιδρύματος Pro Oriente, το οποίο έχει ως στόχο την εκφράγκευση των ορθοδόξων.

Εικόνα

Ο Πατριάρχης προσκυνά στην οικία του Κεμάλ Ατατούρκ, υπογράφοντας με επαινετικά λόγια υπέρ του σφαγέα των Ελλήνων της μικρασιατικής καταστροφής.


Από το 1963 έως το 1968, μετεκπαιδεύεται στο ινστιτούτο ανατολικών σπουδών της Ρώμης, στο ινστιτούτο Μποσέ της Ελβετίας και στο Μόναχο. Το 1968 επιστρέφει στην Κων/πολη, άξιος να διδάξει παπική ορθοδοξία. Την επόμενη χρονιά χειροτονείται αρχιμανδρίτης από τον αρχιμασόνο Αθηναγόρα. Το 1973 προάγεται σε μητροπολίτη Φιλαδελφείας και το 1991 ενθρονίζεται Οικουμενικός Πατριάρχης. Από το 1975 έως σήμερα είναι μέλος του Π.Σ.Ε., στο οποίο διατέλεσε επί οκταετίας αντιπρόεδρος. Από το 1981 είναι επίτιμο μέλος του παπικού προσηλυτιστικού ιδρύματος Pro Oriente, το οποίο έχει ως στόχο την εκφράγκευση των ορθοδόξων.

Το 1991 στη Καμπέρα της Αυστραλίας, έγινε η 7η γενική συνέλευση του Π.Σ.Ε. με την παρουσία 4.000 θρησκευτικών αντιπροσώπων. Εκτός των 370 «εκκλησιών», παρέστησαν ραβίνοι, βουδιστές, ισλαμιστές, μάγοι, ινδιάνοι κ.λ.π. Το Πατριαρχείο Κων/πολης εκπροσώπησε 18μελής αντιπροσωπεία, υπό την ηγεσία του τότε μητροπολίτη Χαλκηδόνος Βαρθολομαίου. Την εκκλησία της Ελλάδος εκπροσώπησε 12μελής αντιπροσωπεία, υπό την ηγεσία του μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Μέλη της αντιπροσωπείας ήταν ο Ζακύνθου Παντελεήμων, ο Περιστερίου Χρυσόστομος, ο Τιράνων και Αλβανίας Αναστάσιος, ο Κερκύρας Τιμόθεος, ο Νικοπόλεως Μελέτιος και ο τότε Δημητριάδος και νυν Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.



Εικόνα Εικόνα


Αριστερά διακρίνεται ο τότε Χαλκηδόνος Βαρθολομαίος μέσα σε συνοθύλευμα αιρετικών, στην Καμπέρα της Αυστραλίας. Δεξιά, ο τότε Δημητριάδος Χριστόδουλος με την αντιπροσωπεία της εκκλησίας της Ελλάδος

Η ένωση των θρησκειών δεν αναζητείται, ούτε επιδιώκεται σε τέτοιου είδους συνέδρια, αλλά ήδη υφίσταται και εκφράζεται. Ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός απήγγειλε μαζί με χριστιανούς όλου του φάσματος των αιρέσεων, το σύμβολο της πίστεως στα Αγγλικά, παρουσία αντιπροσώπων όλων σχεδόν των θρησκειών. Αμέσως μετά ο Μύρων Χρυσόστομος εκφώνησε το Πάτερ Ημών, αγνοώντας τους ιερούς κανόνες της Ορθοδοξίας που απαγορεύουν αυστηρότατα συμπροσευχές με αλλοδόξους. Μετά την απαγγελία του Πάτερ Ημών, ακολούθησε ο ασπασμός της ειρήνης και ο θερμός εναγκαλισμός μεταξύ των θρησκευτικών αντιπροσώπων.


Εικόνα Εικόνα

Αριστερά, «παπαδίνα» πρωτοστατεί σε λιτανεία στην Καμπέρα. Όπισθεν αυτής ακολουθεί ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός και οι αντιπροσωπείες των Ορθόδοξων Εκκλησιών. Δεξιά ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, συνψάλλει με θρησκευτικούς εκπροσώπους όλου του φάσματος των αιρέσεων.


Οι ιεροί κανόνες της Ορθοδοξίας δείχνουν να μην έχουν καμία αξία για τον κ. Βαρθολομαίο και τον
κ. Xριστόδουλο. Βέβαια ο κ. Βαρθολομαίος είχε φτάσει προ πολλού σε τέτοιου είδους πνευματική κατάπτωση, όταν στις 29-6-89, απευθυνόμενος στον Πάπα της Ρώμης στο Βατικανό, απεκάλεσε τους ιερούς κανόνες της Ορθοδοξίας, ως τα τείχη του αίσχους, τα οποία είναι υπαίτια για το χωρισμό των ορθοδόξων από τους καθολικούς! («Επίσκεψις», 15-7-89).

Τα αιρετικά σεμινάρια όμως του Οικουμενικού Πατριάρχη δεν σταματούν εδώ, καθώς τον Ιούλιο του 1995, έσπευσε να συμπροσευχηθεί και να συλλειτουργήσει με τον Πάπα της Ρώμης, στο ναό του Αγίου Πέτρου. Για άλλη μία φορά αποδεικνύει με τα έργα του, ότι οι ιεροί κανόνες της Ορθοδοξίας, δεν έχουν γι ’αυτόν καμία ισχύ. Έντονες ήταν οι αντιδράσεις από ορθόδοξους χριστιανούς και από τις επισήμως αντιτιθέμενες Εκκλησίες της Ελλάδος, της Ρωσίας και της Σερβίας.

Next previous home

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More